Poddębicki Dom Kultury i Sportu

 

Ważne: nasze strony wykorzystują pliki cookies.
Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii m.in. w celach statystycznych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Mogą też stosować je współpracujące z nami instytucje oraz dostawcy aplikacji multimedialnych. W programie służącym do obsługi internetu można zmienić ustawienia dotyczące cookies.
Korzystanie z naszych serwisów internetowych bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.


palac-2Poddębicki Pałac-położony w parku miejskim w południowej części miasta. Uchodzi za najpiękniejszy obiekt epoki renesansu w Polsce środkowej. Budowę jego rozpoczął ok.1610 roku wojewoda rawski Zygmunt Grudziński, który po przegranym rokoszu w bitwie pod Guzowem usunął się od polityki i zamieszkał w Poddębicach. Wtedy też przeszedł z kalwinizmu na katolicyzm. Dokończenia budowy dokonał jego syn Stefan, starosta ujski, pilski i bolimowski, który prawdopodobnie dostawił loggię do trzonu dworu i dzięki niej nadał charakterystyczny wystrój przesądzający o oryginalności budowli. Zachowany inwentarz Poddębic z 1690r. sporządzony po śmierci Melchiora Grudzińskiego rejestruje mocno podniszczony stan pałacu, wymagający naprawy zarówno dachu, jak i wnętrz. Właściciele Poddębic już wówczas mieszkali we dworze drewnianym znajdującym się obok pałacu. Przebudowy dokonano po 1773r., bowiem księżna Barbara Sanguszkowa rezydowała już w pałacu. Zamurowano wówczas loggię na piętrze, którą odsłonięto w trakcie prac konserwatorskich w 1952r.  kolejnej gruntownej przebudowy dokonał w 1873r. Napoleon Zakrzewski dostawiając od strony północnej poprzeczny budynek nawiązujący stylowo do trzonu pierwotnego.

Prace konserwatorskie miały na celu przywrócenie wyglądu pierwotnego, tzn. z I poł. XVII wieku, południowego korpusu obecnego pałacu, który składa się z trzech zasadniczych elementów:
Głównego trzonu o założeniu prostokątnym (20,5m x 13,2m), pięciokondygnacyjnej wieży i ośmiobocznej kaplicy.
Elewacja południowa prezentuje się nader interesująco: arkadowe krużganki filarowe, nad którymi znajduje się szczyt trójkątny, podzielony gzymsami na kondygnacje i zwieńczony pilastrami zakończonymi podłużnymi sterczynami. W szczycie widnieją daty: 1461, 1873 i 1980. pierwsza została umieszczona prawdopodobnie przez pomyłkę, bowiem nie odnosi się do budowy pałacu, a utworzenia altarii (ołtarza ew. kaplicy) w kościele parafialnym, druga dotyczy dobudowy północnej części, trzecia zaś ostatniej renowacji. W środkowej części szczytu umieszczony jest herb Wyssogota Zakrzewskich, poniżej wskazówka- pozostałość zegara słonecznego. Pod nim fryz z późnorenesansową dekoracją stiukową.
Loggia w dolnej części składa się z trzech arkad filarowych, w górnej podobnie, tyle że z dostawionymi do arkad półkolumienkami toskańskimi, pełniącymi funkcję czysto dekoracyjne. W górnej części loggi interesujące sklepienie krzyżowe w typie tzw. lubelsko-kaliskim, z pseudożebrami i dekoracją w postaci wytłaczanych pereł i jajowników, w zwornikach z maskami i renesansowymi rozetami w polach sklepień. Przyczyną zamurowania loggi były prawdopodobnie warunki klimatyczne (wzór jej pochodzi wszakże z Włoch) i stąd obecność kominka z herbem Grzymała Grudzińskich.
Pięciokondygnacyjna wieża liczy 17m wysokości, pełniła funkcję skarbca, posiada wysokie walory dekoracyjne. Zbudowana na planie czworoboku, ale powyżej gzymsu wieńczącego przechodzi w ośmiobok. Okna górnej kondygnacji, podobnie jak w szczycie zachowały pierwotny wygląd, natomiast baniasty hełm ustawiono w czasie renowacji w latach pięćdziesiątych XX wieku. Przed renowacją była zwieńczona smukłym, wielospadowym spiczastym dachem.
Kaplica została zbudowana na planie ośmioboku w XVII wieku. Nad drzwiami od strony arkadowego podcienia wmurowana została podczas renowacji marmurowa tablica, na której znajduje się herb Grzymała otoczony literami ZSGW oraz część innego herbu okolonego literami BSW. Pierwsze litery można odczytać jako: Z(ygmunt) S(tefan) G(rudziński-scy) W(ojewoda-dzic). Wewnątrz kaplicy zachowała się późnorenesansowa dekoracja stiukowa na sklepieniu z herbami: Grzymała, Pomian, Rola i Jastrzębiec. W czasie prac badawczych przeprowadzonych w 1980r. odkryto freski przedstawiające postacie świętych, pochodzące z drugiej połowy wieku XVII. Na południowej ścianie umieszczona jest tablica z czarnego marmuru poświęcona pamięci Józefy z Lipskich Zakrzewskiej (zm.1832), żony Klemensa, odnowiciela praw miejskich Poddębic.
Północny korpus pałacu nie przedstawia wielkiej wartości zabytkowej. Przed renowacją we wnęce wschodniego szczytu znajdowała się figurka Mickiewicza (od wschodu), a od zachodu T. Kościuszki.
Obecnie w Pałacu mieści się Poddębicki Dom Kultury oraz Poddębickie Towarzystwo Regionalne, Filia Szkoły Muzycznej I Stopnia i Ognisko Muzyczne. W kaplicy znajduje się Izba Regionalna, w której zgromadzono pamiątki dotyczące historii Poddębic i okolic.
We wschodniej części parku (obszar 3,6ha) znajduje się głaz poświęcony Marii Konopnickiej, który umieszczono w 1962r. w setną rocznicę przybycia pisarki w okolice Poddębic do Bronowa. Kilka metrów na południowy Zachód od kaplicy pałacowej sterczy pień 400-letniej lipy, która zakończyła żywot na skutek obniżenia lustra wody w Nerze na skutek regulacji rzeki i złej konserwacji.
 
Ziemowit Skibiński
W roku 2010 rozpoczął się remont  generalny obiektu ....trwa nadal